Veel mensen vallen na het beëindigen van de studie in een groot gat waarin je niet weet wat je met je tijd aanmoet. Sommigen lossen dat op door direct aan iets nieuws te beginnen, anderen gaan eerst rustig op vakantie. Ik moet toegeven een combinatie van beiden te hebben ervaren.
Daags voor het vertrek uit het waar het ongetwijfeld nog erg donker en somber is en zo ik uit betrouwbare bron heb vernomen waar het morgen regent, werd pas duidelijk wat ik in september ging doen. Na het zoekraken van mijn CV en mensen heel hard schoppen kon ik stage gaan lopen bij de Runnymede Trust, waar ik maandag ben begonnen. Dit bericht zette uiteraard één en ander in gang, want een stage in Londen is allemaal leuk en aardig, maar het is nog veel leuker als je ook ergens kunt wonen en geld kunt verdienen want stagaires betalen, daar doen maar weinig organisaties aan. Dus een week na thuiskomst terug naar Het Eiland om een kamer te zoeken. Met success. In noord-oost Londen heb ik een betaalbare kamer gevonden in een huis met nog vijf anderen, een gedeelde keuken en badkamer.
Vervolgens weer terug naar huis, min of meer om spullen te pakken. Voor de terugreis naar Londen ging de reis eerst naar Frankrijk, waar ik vanaf nu gratis op een klein landgoed in de Bourgogne kan verblijven. Afgelopen zondag was het 'hangen en opvreten' voorbij en tijd om aan een nieuw leven te beginnen. Niet langer student, maar iets tussen young professional en student in. De reis verliep natuurlijk niet geheel vlekkenloos; na eerst moeilijkheden op Schiphol waar ik volgens het systeem van EasyJet niet 2 maar 1 stuk bagage had in te checken - die grap kostte 9 euro extra, bleek in Londen de Central Line niet verder te gaan dan Liverpoolstreet. Dat was balen met in totaal 30 kilo bagage; omrijden via de Jubilee Line en toen nog een stuk met de bus. Gelukkig heb ik een aardige landlord die me ophaalde van het station en het laatste stukje met de auto naar huis reed. Om 10 zat ik eindelijk aan m'n meegebrachte happie van thuis.
Maandag eerste dag stage was gevuld met veel lezen over de organisatie waar ik voor moet werken. Die heet UKREN en is een koepelorganisatie voor andere NGOs in Engeland die zich allemaal bezighouden met vraagstukken omtrent discriminatie, racisme, maar ook immigratie en integratie. De bedoeling is om op die manier gemakkelijker met de EU te communiceren bijvoorbeeld door UKREN verschillende NGOs te laten vertegenwoordigen. De organisatie is zelf nauw verbonden met het European Network against Racism. In de twee maanden dat ik stage loop moet ik meewerken aan een project om actief burgerschap (zoals deelname aan verkiezingen etc) te promoten onder Moslimjongeren over heel Europa. Moslimorganisaties moeten daar het voortouw in nemen. Aan de financiële kant zijn echter wat problemen en het wachten is dus eigenlijk op geld. Hopelijk komt dat snel, want daar wil ik graag aan meewerken.
Hoewel er best veel te doen is, hoef ik niet de hele week te komen; drie dagen is genoeg. Dinsdag was mijn begeleider niet op kantoor en omdat ik pas nieuw ben, had ik vrij. Dus direct uit op betaald werk, en gevonden. Gisteren op de tweede vrije dag terugkomen en ben ik aangenomen. Behalve me bezighouden met discriminatie, het Europese verkiezingen en hopelijk snel moslimjongeren, ben ik vanaf maandag aanstaande ook receptioniste in een 4* hotel in west Londen. Wel een reis om op het werk te komen, maar als ik avonddienst heb en de dag erna ochtend of ik stage heb, mag ik van mijn nieuwe baas in het hotel slapen, zodat ik niet zover hoef te reizen naar huis. Ze hebben een kamer voor het personeel voor dit soort gelegenheden.
Hoewel west Londen erg mooi is en ik vlakbij Hide Park ga werken, wat natuurlijk altijd fijn is voor de nodige wandeling (je moet wel in beweging blijven als je zo de halve week op een stoel zit), is het ook een gevaarlijke plek om te werken. Voor mij althans. Niet dat Hide Park geterroriseerd wordt door wilde beren en wolven, maar wel dat de grootste Waterstone's in Engeland 10 minuten lopen is. Heel heel gevaarlijk....5 enorme verdiepingen boeken. Vol met boeken. En banken. Je mag net als in de Gibert Jeune in Parijs op de bank een boek lezen, wat willen we nog meer. Over het algemeen kunnen we dus wel vaststellen dat de afgelopen week zeer productief is geweest en ik binnen 2 weken een huis en werk heb gevonden, en laten we wel wezen...Parijs is moeilijk zonder geld; Londen is onmogelijk.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten